Moje najlepsze książki

„Przeprawa” (ang. „The Crossing”) to druga część słynnej „Trylogii Granicznej” Cormaca McCarthy’ego , ale nie musisz znać pierwszej części, by dać się porwać tej opowieści. To książka, która wciąga jak wir, a potem nie wypuszcza przez długi czas. Dla mnie to jedna z tych lektur, które zmieniają sposób patrzenia na literaturę – i na świat.  McCarthy pisze językiem, który jest jak kamień – twardy, chropowaty, ale pełen ukrytej głębi. Jego zdania są długie, czasem zawiłe, ale każde słowo wydaje się nieprzypadkowe. Opisuje meksykańsko-amerykańską granicę lat 40. XX wieku z taką plastycznością, że czujesz na skórze pył, słyszysz szelest trawy i odczuwasz palący upał. To nie jest książka, którą się „przegląda” – to książka, którą się doświadcza.  Bohaterem powieści jest młody Billy Parham, nastolatek żyjący na ranczu przy granicy Stanów Zjednoczonych i Meksyku. Pewnego dnia łapie w pułapkę wilczycę, która poluje na bydło jego rodziny. Zamiast ją zabić, postanawia zrobić coś zupełn...

W scenerii dzikiej przyrody w małej zagubionej wśród lasów amerykańskiej wsi rozgrywa się nieśpieszna opowieść, pełna opisów świata, który odszedł już w zapomnienie. W powieści roi się od malowniczych typków, przemytników, kłusowników, producentów nielegalnego alkoholu i jest także starzec żyjący w zgodzie z naturą, według pór roku, wschodów i zachodów słońca. Starzec pamiętający odległą historię wsi i losy wielu jej mieszkańców. Starzec tak jak wielu innych ma swoją tajemnicę, którą skrywa przed światem, bo życie w tej zapomnianej wiosce wcale nie jest sielskie, aby przetrwać trzeba być twardym, przedsiębiorczym i bezkompromisowym.

Niczym w najgorszym koszmarze sennym kroczymy z Lesterem Ballardem przez jego życie, pełne smutku, osamotnienia i tęsknot. Lester niczym demon zła, penetruje las w poszukiwaniu ofiar, a my za nim, stajemy się z nim związani do tego stopnia, że zło świata widzimy w innych, którzy czyhaja na Ballarda, próbują go okiełznać. Cormac McCarthy stworzył tą postać aby pokazać jakie skutki może przynieść anomia moralna, której w tej powieści nie brakuje, do czego prowadzi odrzucenie społeczne i egzystencja na pograniczu wykluczenia ekonomicznego. Opowieść o Lesterze, człowieku, który wzbudza w czytelniku jak najgorsze uczucia a zarazem sympatię, budzi najskrytsze lęki i demony tkwiące w duszy człowieka, na długo pozostanie w pamięci. Książka wyłącznie dla osób pełnoletnich. 

Najlepsza książka w postapokaliptycznym klimacie jaką miałem okazję przeczytać. Ojciec z małym synkiem podróżuje przez zniszczoną przez katastrofę Amerykę. Niebo zasnute grubą warstwą chmur, wszechobecny pył, rozpad społeczeństwa, głód i brak podstawowych rzeczy do życia. Totalny rozkład materialny, społeczny i moralny. Wymarły świat w którym człowiek jest dla drugiego człowieka największym wrogiem, a często także źródłem pożywienia. Chłopiec urodził się już w czasie zagłady, nie poznał innego życia. Wspomnienia ojca są dla niego niezrozumiałe, a świat który go otacza przerażający. Książka opowiada o ponurej wędrówce przez opustoszałe terytorium USA, puste miasta, zdemolowane, okradzione sklepy, bezużyteczne samochody. Martwy świat, pozbawiony nadziei w którym trzeba walczyć o każdy dzień. Droga jest tez niewątpliwie powieścią o wzruszającej miłości ojca i syna, odpowiedzialności za drugiego człowieka i walce o zachowanie człowieczeństwa.

Książkę można w skrócie opisać jako dzieje krwawej bandy łowców skalpów. Dzieciak miotany wichrami życia trafia do meksykańskiego więzienia. Jedyną szansą wydostania się z tego piekła jest przystąpienie do dzikiej bandy która na zamówienie władz meksykańskich obiecuje rozprawić się z Apaczami, którzy bezlitośnie rabują meksykańskie wsie i miasteczka. Bandą dowodzi Glanton, a jej duchowym przywódcą jest Sędzia Holden, tajemnicza postać prawdziwe uosobienie szatana. Banda. przemierza pustkowia pogranicza mordując wszystkich napotkanych. Prawdziwe demony zagłady przybrani w ludzkie włosy i kości kiedy nie mogą znaleźć Apaczów dokonują masowych mordów na meksykańskich wieśniakach. Obraz Dzikiego Zachodu pozbawiony patosu, krwawa epopeja zdeprawowanych, niemoralnych zwyrodnialców, którzy tam w krainie na krańcu świata ukazują światu swoje prawdziwe twarze.